Bazen tek bir jest ya da tek bir söz bir anda güzelleştirir hayatı, diye düşünürsün ama o jest yapılmaz, o söz söylenmez..

Beklersin ve beklerken; hayatı, o tek bir jestin ya da sözün güzelleştireceğine o kadar inanmış, o kadar odaklanmışsındır ki diğer güzellikler akıp giderken yanından görmezsin hiçbirini..

Gezip görmediğin, sokaklarında yürümediğin kentleri, son durağın neresi olduğunu bilmeden bindiğin, hızla giden bir trenin penceresinden seyretmek gibi yaşarsın hayatı.. Yaşarsın, dedim.. Çünkü bunu yaşamak sanırsın..