Dünyanın "daha güzel bir yer" olacağı falan yok..

Hele artık kötülüğün bir parçası olduğunu anlamayacak kadar sığlaşmışken insanlar..

Bazen hak arama mücadelesinde en önde görmek istediğim kişileri arka sıralarda dahi göremeyince bendeki şaşkınlığı o denli büyük oluyor ki zihnim -beni hayal kırıklığından korumak adına- orada bulunmamalarını mutlaka haklı çıkartacak bir gerekçe olduğuna inanmak isteyen sancılı bir sürece giriyor. 

muhayyelin en güzel yanı muhayyer olmasıdır..

zihnimin kelimelerle oyunu bitmiyor bugün..

Ota; neden batıyorsun, boka; neden kokuyorsun, diye sorulmaz..

Lakin, neden ota batacak, boka kokusunu alacak kadar yakın olunduğu sorgulanmalıdır...

Durup dururken aklıma takılanlarda bugün;

Tahtelbahir, Arapça'dan dilimize geçmiş, taht/el/bahr, (taht: alt, el: harf-i tarif yani belirtilen (tamlanan), bahir, bahr: deniz, derya) kelimelerinin birleşmesinden oluşan günümüzde kullanılmayan (ben hoşuma gittiği için kullanıyorum, o ayrı)  ve denizaltı anlamına gelen kelime.

Taht kelimesi, tahteşşuur yani bilinçaltı kelimesinde de aynı anlama sahiptir. Zira tahteşşuur da günümüzde kullanılmasa da dilimize Arapça'dan (taht:alt, eş:belirtilen, şuur:bilinç) geçmiştir. 

Hal böyleyken yani taht kelimesini alt ya da belirtilen haldeyken ...'nın altı anlamında kullanılırken; alt olan taht'ı halt edip Farsça'dan da dilimize tamamen zıt bir anlamda almaya ne lüzum vardı?