"Verteidigungsminister Israel Katz macht Anschuldigungen bezüglich der Nutzung von Moscheen für militärische Zwecke.

Das israelische Militär (IDF) veröffentlicht immer wieder Aufnahmen, die angeblich Waffenlager, Tunnelzugänge oder Abschussrampen in oder direkt neben Moscheen zeigen."

("İsrail Savunma Bakanı Israel Katz, camilerin askeri amaçlarla kullanıldığına dair iddialarda bulundu.

İsrail ordusu (IDF), camilerin içinde veya doğrudan bitişiğinde silah depoları, tünel girişleri veya fırlatma rampaları olduğu iddia edilen görüntüleri defalarca yayınladı.")

Haber ister istemez aklıma Gazze'de hastanelerin içinde olduğu iddia edilen tünelleri ve silah depolarını getirdi. Varlıkları asla tespit edilememiş olsa da Gazze'de ve Refah'ta hastaneler bombalandı, aynı iddialarla sivil yerleşim yerleri bombalandı. Ve şu an tüm gözler İran'a çevrilmişken; iki buçuk hafta önce, ABD ve İsrail'in hayal ettiği turizm kentinin inşası için başlayan, Gazze'deki savaş yıkımlarının Akdeniz'deki imhası, İsrail ordusunun gözetiminde hala devam ediyor, Filistinliler hala öldürülüyor ya da göçe zorlanıyor..

Ve çoğu Avrupa ülkesi, bir illüzyon içinde yaşıyormuşçasına sessiz! 

Ve illüzyonun "kimse kendi sessizliğinde boğulmaz" olduğunun farkında değil..

"Neden?" diye sordum. "Çünkü hiç arkadaşım yoktu" dedi.

Çocukların eğitim kurumlarında yalnız olduğu bir düzen, doğru bir düzen değildir. Öğretmenlerin, eğitmenlerin tek sorumluluğu, çocuklara yazılı metinlerden bilgi aktarmak olmamalı.

Tüm gözler İran'a çevrilmişken Gazze'de yıkıntılar, ABD ve İsrail'in hayal ettiği turizm kentini inşa edebilmek için İsrail ordusu tarafından toplanıp Akdeniz'in derin sularında imha ediliyor. 

Tüm gözler İran'a çevrildiği için, itiraz ya da isyan eden Filistinlilerin sokak ortasında öldürüldüğünü, Filistin halkının Rafah kapısından çıkmak suretiyle göçe zorlandığını bilmiyor ya da daha beteri görmezden geliyor.

Klima aktivistleri ve çevreciler de ya molozların denize döküldüğünden habersiz ya da kendilerinde müzelerde sanat eseri tahrip etmek ve uçuş pistine yapıştırmaktan öte bir güç bulamıyor.

Pazar günü Almanya'nın birçok kentinde binlerce İranlının katıldığı, ABD'nin ve Pehlevi'nin yüceltildiği gösteriler yapıldı. O gösteriye katılıp coşkuyla Trump'ı ya da Pehlevi'yi sloganlarıyla kucaklayanların on yıllardır devam eden molla rejiminin neden tam da şimdi yıkılma kararı alındığını kendilerine sorduklarını hiç sanmıyorum. Ve yine onların, ölümü göze alıp özgürlüğü, demokrasiyi savunmak için mücadele edenleri anladıklarını sanmıyorum. Tıpkı ABD ve İsrail'in müdahalesinin, İran halkının verdiği mücadelenin zafere en yakın olduğu zamana denk gelmesini anlamadıkları gibi. 

Kurtarıcısı kendisi olmayan bağımsız değildir. Bu bireysel olarak da böyledir toplumsal olarak da.

ABD'de ve Avrupa'da yaşayan İranlılar, ABD'nin ve dahi İsrail'in İran'a müdahele etmesine olumlu yaklaşıyor. Oysa bu müdahele, masum İranlıların da ölmesine ardından da müdahele eden güçlerin İranlılara hükmetmesinin önünü açıyor. İran'da yaşayan İranlılar, ABD ve İsrail'in tutumunun yardımdan öte olduğunun bilincinde. Ki İran halkı, öldürülmeyi göze alarak uzun süredir özgürlükleri için mücadele veriyor. İran halkının verdiği mücadelenin ve kararlı tutumunun belki de zafere en yakın olduğu zamanda, ABD ve İsrail'in müdahale etmesi asla ve asla İran halkının çıkarlarını gözetmek adına yapılan bir müdahele değildir. Zaten hedefine ulaşmak üzere olan bir mücadelede kurtarıcı rolünü üstlenmeye çalışanlar İran halkının bağımsızlığına tahammülü olmayanlardır, kan dökmeyi ve hükmetmeyi sevenlerdir. 

Nisan 2023'de şöyle yazmıştım:

"Laiklik, din ve devlet işlerinin birbirine karıştırılmaması gerektiğini vurgulayan bir ilkedir. Laiklik hem dini inancı olanları hem de olmayanları temsil eder ve de savunur. O yüzden laikliği korumak her kesimin sorumluluğu dahası zorunluluğudur."

Ramazan ayı bahane edilerek yapılan sözlü saldırıların temelinde; iyi niyetle yaklaşılırsa, laikliğin anlaşılmaması aranabilir. Lakin artık iyi niyetle yaklaşım, iyi niyet sınırını çoktan aşıldığı yerde durduğundan, yapılan sözlü saldırıların ve açıklamaların sadece halkı bir kez daha ayrıştırma, kutuplaştırma niyetinden şüphe ettirmeyecek netliğe sahiptir.

Laiklik, hiçbir dini inancı kısıtlamaz, kimseye dini inancı nedeniyle saldırmaz.

Kin ve nefret ateşinin bilinçle harlandığı günlerden geçerken ülke; laikliği "dinsizlik", "imansızlık" olarak nitelendirenler de, laikliği, rakı içmeye, oruç tutmamaya indirgeyenler de yangına körükle giden hatta ateşe benzin dökenlerdir. 

Cumhuriyet’in yüzüncü yılında şöyle yazmıştım:

"Birkaç hitabet, birkaç marş ezberleyen cumhuriyetçi, birkaç ayet, birkaç sure ezberleyen dinci saydı kendini, dahası saydırdı da. Laiklik ise asla kavranamadı, yerli yersiz ve içi asla doldurulamadan kullanılan bir sözcük olarak kaldı. Türkiye, anayasasında laiklik ilkesi belirtilmemiş birçok ülke kadar dahi laik olmadı asla, olamadı. Olması için de hiçbir zaman yeterli çaba sarf edilmedi, aksine; dinin hele ki İslam dininin Türkiye topraklarında sahip olduğu güç, bazıları tarafından anlaşılmadı bazıları tarafındansa kullanışlı hale getirildi."

Özetle; laikliği korumak için öncelikle laikliği ve kıymetini anlamak gerek. Laiklik, cumhuru korur, cumhuru ayrıştıran menfaatleri değil. Cumhur da laikliği menfaatlere araç etmemek için korumalıdır. Laikliği korumak, cumhuriyeti ve beraberinde çocukların, gençlerin geleceğini korumak için, elzemdir.