Ve Batı'nın ses tonu bir anda değişti...

İsrail ordusu dün gece Kudüs Latin Patrikhanesine bağlı Gazze'deki Kutsal Aile Kilisesi'ne Hamas üyeleri saklanıyor gerekçesiyle ayin zamanında saldırıda bulundu. Bombalı ve silahlı saldırıda iki kadın (yaşlı bir kadın ve kızı) hayatını kaybederken hayati tehlikesi olan bir kişi, beş ağır yaralı yanı sıra çoğu hafif olmak üzere 300 yaralı var. 

Vatikan kınama açıklaması yaparken İsrail ordusundan Gazze'ye yaptığı saldırıların bir an evvel durdurulmasını talep etti. 

Ancak Patrikhane'nin açıklamasına göre; İsrail ordusu, bölgede Hamas'ın füze fırlatıcısının bulunduğu iddiasıyla saldırılara halen devam ediyor. Patrikhane, sivil halkın Rahibe Teresa Manastırına sığınmaya çalıştığını ancak yeterli yer olmadığından sadece kaçma imkanı olmayan yaşlıların, engellilerin, hamilelerin ve çocukların manastırda korumaya alındığını da açıklarken tüm Hıristiyan camiasını dua etmeye davet etti. 

AB Konseyi Başkanı Charles Michel' in açıklamasına göre; AB, Ukrayna ve Moldova ile katılım müzakerelerinin başlatılmasının önünü açtı. Gürcistan ise artık üyeliğe aday ülke statüsüne sahip.

Biyografi, biyografik roman okumayı çok seven biri olarak Hikmet Hükümenoğlu'nun kurgu bir karakteri anlattığı "Harika Bir Hayat" romanını çok sevdim. 

Bir solukta ile soluksuz arasında bir yer varsa orada, öyle okudum. Birçok tarihi olaya yer veren roman, okuyucuya, gerçek bir biyografik roman okuduğu hissini çok iyi verse de sık sık aslında bir kurgu okuduğunu hatırlatmayı da ihmal etmiyor. Roman devama müsait gibi duruyor, umarım yazar da benimle aynı fikirdedir.

Bu arada bunu yazmam ne kadar doğru bilmiyorum lakin Harika'da zihnim sık sık Selim İleri'nin Solmaz Hanım'ına kaydı. Ve Kamuran Beyciğim -hitap şeklimden de anlaşılacağı üzere- romanda en sevdiğim karakterdi diyebilirim. Hatta Hikmet Hükümenoğlu bir de Kamuran Bey'in biyografisini yazsa ne de güzel olurdu. Evet, elbette, kesinlikle pek güzel olurdu. : )

"Neyse" dedim..

Ve her "neyse" aslında hep bir şeyler barındırır içinde..

Bu kez; görülmese de duyulmasa da "siz yine de kırmayın insanların kalbini" vardı..

Ve fakat..

Neyse..

Ülkem insanı artık ırkçılığın iliklerine kadar işlediğinin farkında dahi değil. 

Motorsikketli kurye Yunus Emre Göçer'in ölümü çok çok üzücü. Suçlunun tutuklanmaması ve dahi ülkeyi terk edip kendi ülkesine dönmesi daha da üzücü. 

Lakin bu konunun Türklük meselesine getirilmesi abesle iştigal eder.

Her yıl ülkede yüzlerce insan öldürülüyor, katilleri serbest ve Türk. 

Çünkü Türkiye'de adil yargılanma diye bir şey kalmadı. Türkiye'de suçunuz ne olursa olsun; güçlü(!) kişilerle iletişim halindeyseniz, iyi(!) bağlantılarınız varsa, doğru(!) makamdaysanız ya da o makamlarda tanıdığınız varsa; cezasız kalır. 

Sanıyor musunuz ki herhangi bir Türk bürokratın oğlu bu kazaya sebebiyet verseydi yargılanacaktı, diyelim yargılandı suçlu bulunacak mıydı? 

Bunu bir düşünün!

Sonra da bu denli iliklerinize kadar işlemiş ırkçılığın kime, neye, ne kadar zarar verdiğini de!

Unutmayın, ülke şu an Türkoğlutürkler tarafından yönetiliyor ve Türkoğlutürklerin yönettiği ülkede her gün insanlar ölüyor.

Yunus Emre Göçer'in ailesine sabır dilerim. Yapılacak hiçbir şey, söylenecek hiçbir söz deva olmayacak olsa da dilerim ki aileye hem maddi hem manevi destek sağlanır.